| Tresià Pambrun que nos revèla lo son univèrs poetic. Los mots que corren, virolejan, dançan, pintran paisatges. Que parlan deu monde ordinari, qui càmbia, encanta o qui hè mau. Totun, la lenga que nos pòrta tot shuau de cap au saunèi. Que volem? Significar lo reau o espia’u per ua paret de veire? |
Que ns’agrada hèra: Los poèmas que son hòrts, pregonds, intenses dens l’emocion qui suscitan. Ua vertadèra reflexion sus çò qui ei la cultura e la lenga d’un pòble. Daubuns poèmas que mòstran au còp la fragilitat e la resisténcia de la poesia e fin finau de la pensada umana. |
| L’autorTresià Pambrun qu’ei nascuda en 1954 a Lorda. Qu’èra conselhèra pedagogica en lenga e cultura regionaus. Qu’ei tanben cantaira e contaira. La soa seria de contes entà mainatges, Los Òmis Petits, qu’a avut ua beròja escaduda. Mei largament, la sua òbra literària que hè pròva d’ua finessa e ua sensibilitat de las granas. Libe bilingüe occitan, francés. 173 p. – 19 € ISBN : 978-2-487643-15-4 Comandar |
Que ns’agrada hèra: Los poèmas que son hòrts, pregonds, intenses dens l’emocion qui suscitan. Ua vertadèra reflexion sus çò qui ei la cultura e la lenga d’un pòble. Daubuns poèmas que mòstran au còp la fragilitat e la resisténcia de la poesia e fin finau de la pensada umana.